ΑΡΘΡΟ ΓΝΩΜΗΣ

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
 
Με
αφορμή τα τρέχοντα γεγονότα και την 8η Μάρτη – παγκόσμια ημέρα της
γυναίκας – θέλω να πω μερικά πράγματα.
Εμείς
οι γυναίκες τα τελευταία χρόνια χάνουμε σιγά-σιγά όλες τις κατακτήσεις μας, που
με τόσο κόπο κερδίσαμε, στο όνομα της «κοινωνικής δικαιοσύνης και της
ισότητας».
Η
«ισότητα» στις μέρες μας μόνο αυτό που διατυμπανίζουν δεν είναι. Η εξίσωσή μας
με τους άντρες αφορά μόνο το σκέλος των υποχρεώσεων και όχι και των δικαιωμάτων
μας. Τα δικαιώματά μας καταργούνται ένα-ένα. Με βάση τα επίσημα στοιχεία, οι
γυναίκες κρατάνε τα πρωτεία στην ανεργία ενώ αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς
από τους άνδρες συναδέλφους τους. Στη δουλειά προτιμούνται οι άντρες, εκτός
ορισμένων επαγγελμάτων που μπορούν ευκολότερα να εκμεταλλευτούν τις γυναίκες. Καταργείται
το επίδομα τοκετού, το οποίο δίνεται μόνο για γέννα στο σπίτι με όλους τους
κινδύνους που αυτή εγκυμονεί. Χτυπιέται η άδεια μητρότητας και μια σειρά άλλα
δικαιώματα. Σε όλα αυτά προστίθεται το
νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο το οποίο θα είναι η τελική μας ταφόπλακα με τα μέτρα
που θα παρθούν. Δεν είναι ότι χάνεται μόνο η 15ετία, αλλά μεγαλώνει και η
ηλικία στην οποία θα συνταξιοδοτούμαστε.
Η
εργαζόμενη γυναίκα είναι διπλά και τριπλά επιβαρυμένη σε σχέση με τους άντρες
συναδέλφους της. Γι’αυτό και έβγαινε κατά 5 χρόνια νωρίτερα στην σύνταξη. Τώρα
αυτό καταργείται μαζί με μια σειρά άλλα δικαιώματα. Οι νέες γυναίκες
αναγκάζονται να υπογράφουν, προκειμένου να προσληφθούν, ότι δεν θα
τεκνοποιήσουν ή ότι θα παραιτηθούν σε τέτοια περίπτωση. Μας γυρίζουν  πολλές δεκαετίες πίσω στο όνομα της
κερδοφορίας των κεφαλαιοκρατών. Και από πάνω μας λένε ότι για τα δεινά μας
φταίνε οι άντρες προσπαθώντας να είμαστε σε αντιπαράθεση με τους άντρες
συναδέλφους μας κι όχι με αυτούς που εκμεταλλεύονται και τους άντρες και τις
γυναίκες εργαζόμενες, λες και για όσα βιώνουμε ευθύνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ
μας και όχι η απληστία του κεφαλαίου.
Μας
μιλάνε για «κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα» μεταξύ ανδρών και γυναικών Μήπως
εννοούν ισότητα στις συντάξεις πείνας ή στις υποβαθμισμένες κοινωνικές
υπηρεσίες Υγείας και πρόνοιας; Μα είναι κοινωνική δικαιοσύνη να παίρνουμε
σύνταξη στα 67 ή να χάνεται το επίδομα άδειας μητρότητας στις νέες γυναίκες
γιατί λείπει 1 ένσημο;
Λένε
ότι οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άντρες δικαιολογώντας έτσι τα αυξημένα
όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Ποιoί όμως κοιτάζουν σε ποια κατάσταση είναι η
υγεία της γυναίκας σ’αυτή την ηλικία, και τι επιπτώσεις έχει η ζωή λάστιχο που
ζει η γυναίκα σαν εργαζόμενη, μάνα, νοικοκυρά και νοσοκόμα των γερόντων γονιών;
Κανείς! Γιατί είναι κατευθύνσεις της Ε.Ε. και τα κυβερνητικά «δουλικά» τους
πρέπει να τις ακολουθήσουν.
«Οι
γυναίκες έχουν κατακτήσει μετερίζια!» Ωρύεται ο κ. Καμμένος για να προτείνει
την στράτευση των γυναικών. Δεν μας είπε όμως τι γίνεται με τους παιδικούς
σταθμούς που κλείνουν και οι μητέρες αναγκάζονται να παρατήσουν την δουλειά
τους γιατί δεν έχουν που να αφήσουν τα παιδιά τους. Οι γυναίκες δεν χρειάζονται
στράτευση, αν χρειαστεί το έχουν αποδείξει στο παρελθόν και καλά θα κάνει να
διαβάζει ιστορία ο εν λόγω κύριος.
Όσον
αφορά τα «επιχειρησιακά μετερίζια» κι αυτό είναι μια κοροϊδία γιατί σε κείνα τα
αξιώματα, κυρίως, φτάνουν οι γυναίκες των μεγαλοαστικών οικογενειών και όχι οι
γυναίκες της εργατικής τάξης, αφού ξεκινούν από διαφορετικές συνθήκες. Γι’αυτό και οι  γυναίκες των εργατικών λαϊκών οικογενειών πρέπει
να βγούμε μπροστά να μην περάσει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο – φονιάς και τα
μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση, και μαζί με τους άντρες συναδέλφους μας, να
απαιτήσουμε καλύτερες συνθήκες δουλειάς, υγείας, παιδείας, για μας, τα παιδιά
και τα εγγόνια μας προτού μας ρημάξουν εντελώς την ζωή μας. Να απαιτήσουμε να
μας δώσουν πίσω τα κλεμμένα μας λεφτά και δικαιώματα.
ΟΛΕΣ
ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
                          την μέρα της 48ωρης απεργίας που θα γίνει με την κατάθεση του
νομοσχεδίου στην βουλή και συμμετοχή σε κάθε διαδήλωση, απεργία και
συλλαλητήριο για οποιαδήποτε επίθεση στα δικαιώματά μας
.
Φωτεινή Μητροπούλου