Απάντηση στην επερώτηση ΚΚΕ για το ΛΕΠΕΤΕ

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Παρακαλώ, ηρεμήστε.

Προχωρούμε στην πρώτη με αριθμό 473/17-10-2017 ερώτηση του κύκλου των αναφορών και ερωτήσεων (Α΄) του Βουλευτή Α΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με θέμα: «Να διασφαλιστούν οι όροι για να συνεχίσουν να καταβάλλονται οι επικουρικές συντάξεις στο σύνολο των εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας χωρίς καμμία μείωση».

Παρακαλώ, κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΩΤΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, χθες πήραμε μέρος –όπως κι εσείς, απ’ ό,τι έμαθα- σε μια μεγάλη συγκέντρωση των συνταξιούχων της Εθνικής Τράπεζας για το ΛΕΠΕΤΕ όπου, όπως είδατε κι εσείς, ξεχείλιζαν η οργή και ο θυμός όλου αυτού του κόσμου που εκπροσωπούν δεκαέξι χιλιάδες πεντακόσιους συνταξιούχους σε όλη την Ελλάδα, οι οποίοι κινδυνεύουν να χάσουν την επικουρική τους σύνταξη και βέβαια άλλων πέντε χιλιάδων εργαζομένων, οι οποίοι καταβάλλουν σήμερα τις εισφορές τους και οι οποίοι κινδυνεύουν κι εκείνοι να χάσουν τις ασφαλιστικές τους προσδοκίες.

Είναι γνωστό ότι τα σχέδια της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας να σταματήσει να καταβάλλει τις υποχρεώσεις της στο ΛΕΠΕΤΕ δημιουργεί αυτή την εκρηκτική κατάσταση. Η Κυβέρνηση, όμως, έχει τις ευθύνες. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να υπάρχει αυτή η λογική ότι φταίει ο Φραγκιαδάκης. Ο Φραγκιαδάκης φταίει, αλλά το Υπουργείο έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη για να διασφαλίσει τις επικουρικές συντάξεις των εργαζομένων και των συνταξιούχων της Εθνικής Τράπεζας.

Ο ΛΕΠΕΤΕ κατέστη ελλειμματικός εξαιτίας των επιλογών και των πολιτικών τη Εθνικής Τράπεζας αλλά και των κυβερνήσεων.

Είναι γνωστό ότι ενίσχυσε την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, την ανακεφαλαιοποίηση, παίρνοντας ακόμα και δάνειο, μπήκε στο PSI -στο κούρεμα- εναρμονίστηκε με τον νόμο του Αλογοσκούφη το 2015 και απέκλεισε τους εργαζόμενους που προσλήφθηκαν από τότε και μετά από τον ΛΕΠΕΤΕ, τζογάρισε αποθεματικά στο χρηματιστήριο.

Η Εθνική Τράπεζα με τα προγράμματα των εθελούσιων αποχωρήσεων εξανάγκασε πρόωρα σε συνταξιοδότηση χιλιάδες εργαζόμενους, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι πολύ λιγότεροι, να εργάζονται σε καθεστώς εντατικοποίησης και μάλιστα πολύ από αυτούς έχοντας υπογράψει συμβάσεις με ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

Τα ερωτήματα, κύριε Υπουργέ, είναι γνωστά. Σας τα έχουμε καταθέσει από 17 Οκτώβρη του 2017 και δεν απαντήσατε. Τι θα κάνετε προκειμένου να διασφαλιστούν, να καλυφθούν πλήρως και άμεσα τα ελλείμματα των ταμείων από τη διοίκηση της ΕΤΕ, να μη χαθεί ούτε 1 ευρώ από την επικουρική σύνταξη των συνταξιούχων της Εθνικής, να μην χαθεί ούτε 1 ευρώ από τις εισφορές των εργαζομένων που είναι σήμερα ασφαλισμένοι στον ΛΕΠΕΤΕ, να ενταχθούν στον κανονισμό της Εθνικής Τράπεζας και στα οικεία ασφαλιστικά ταμεία όλοι οι εργαζόμενοι της Εθνικής, που σήμερα βρίσκονται στην ομηρία των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και να καλυφθούν τα τεράστια κενά που άφησαν πίσω τους οι εθελούσιες αποχωρήσεις με προσλήψεις εργαζομένων με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας.

Πάνω σε αυτά θα θέλαμε τις απαντήσεις σας. Είμαστε βέβαιοι ότι σήμερα παρακολουθούν αυτή την ερώτηση και τη συζήτηση, κύριε Υπουργέ, χιλιάδες εργαζόμενοι της Εθνικής, επειδή χθες μοιράσαμε και την ερώτηση στην εν λόγω συγκέντρωση, όπου και εσείς πήρατε μέρος.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Ευχαριστούμε.

Θα απαντήσει ο Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Πετρόπουλος.

Κύριε Πετρόπουλε, έχετε τον λόγο.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ (Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Είχατε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε τη συζήτηση σε ίδια ερώτηση από την κ. Καφαντάρη πριν από λίγες εβδομάδες. Υπάρχουν στα Πρακτικά της Βουλής τοποθετήσεις μου, τις οποίες συνοπτικά θα αναπτύξω και πάλι. Θεωρώ ως ευκαιρία την ερώτηση του κ. Κατσώτη για να στείλω και πάλι το ίδιο μήνυμα προς την τράπεζα, προκειμένου να ανταποκριθεί στις ουσιαστικές συμβατικές της δεσμεύσεις αλλά και τη θεσμική της υποχρέωση.

Η Εθνική Τράπεζα δεν μπορεί να συμπεριφέρεται με τον τρόπο που κάθε εργοδότης συμπεριφέρεται, αλλά με μια μεγαλύτερη ευθύνη, διότι η στάση της επηρεάζει και την πορεία του μεγαλύτερου πιστωτικού ιδρύματος που είχε η χώρα. Επίσης, σηματοδοτεί μια στάση γενικότερα που οφείλουν να τηρούν, με ευθύνη και συνέπεια απέναντι στους εργαζόμενους, φορείς οι οποίοι στηρίχθηκαν στην εργασία αυτών των ανθρώπων από το 1949 ακόμα, που ιδρύθηκε ο λογαριασμός αυτός της επικουρικής σύνταξης. Με τα κεφάλαιά τους στήριξε την ίδια την τράπεζα. Αυτά είναι πράγματα γνωστά. Τα έχω ξαναπεί.

Με την έκθεση 334 του 2005 η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας όρισε ως υποχρέωση της τράπεζας να επιλύσει το σχετικό θέμα -πέρασαν δεκατρία χρόνια από τότε- με τον τρόπο που ορίζει άλλωστε ο κανονισμός λειτουργίας του ίδιου του ΛΕΠΕΤΕ. Είναι ένας κανονισμός λειτουργίας που έχει κανονιστική ισχύ και δεν μπορεί να υπάρξει χώρος για νομοθετική παρέμβαση χωρίς αξιοποίηση των διατάξεων που περιέχει. Σύμφωνα με το άρθρο 4 ο κανονισμός αυτός ορίζει ότι με πλειοψηφία των 4/5 παίρνονται οι σχετικές αποφάσεις της διαχειριστικής επιτροπής του ΛΕΠΕΤΕ και το Διοικητικό Συμβούλιο της Εθνικής εγκρίνει εν συνεχεία τις αποφάσεις που αφορούν ζητήματα διαχείρισης.

Είναι πραγματικά μεγάλο πρόβλημα ευθύνης το ότι η Εθνική Τράπεζα όλα αυτά τα χρόνια ποτέ δεν έσπευσε για να αντιμετωπίσει ένα θέμα που η ίδια με τις πολιτικές της δημιουργούσε με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, οι οποίες στήριζαν αυτές τις επιλογές, καθώς και με τον ν.2084 υπήρξαν πρωτοβουλίες για τη ρύθμιση των θεμάτων επικουρικής σύνταξης, αλλά δεν εντάχθηκε ο ΛΕΠΕΤΕ τότε στον νόμο αυτό.

Αυτό ήταν μια επιλογή που στηριζόταν στην ίδια τη σημασία ύπαρξης και λειτουργίας του ΛΕΠΕΤΕ που πάντα για την Εθνική Τράπεζα αντιμετωπιζόταν ως ένας φορέας που δεν συνέχεται με το υπόλοιπο σύστημα επικουρικής ασφάλισης της χώρας, αλλά αποτελεί έναν φορέα που λειτουργεί αυτόνομα εντός της Εθνικής Τράπεζας και αποτελούσε ένα τμήμα της σχετικής Διεύθυνσης Ασφαλιστικών Θεμάτων της ίδιας της τράπεζας, δηλαδή ήταν στην πλήρη δικαιοδοσία της ο τρόπος λειτουργίας του ΛΕΠΕΤΕ. Υπήρχε και σχετική γνωμοδότηση που το γενικό συμβούλιο της τράπεζας επικαλέστηκε το 1994, σύμφωνα με το οποίο η τράπεζα δεν υπήρχε καμμία ανάγκη να εντάξει τον φορέα αυτό στον εθνικό κορμό της κοινωνικής ασφάλισης, διότι αποτελούσε δική της υπόθεση και δεν υπήρχε λόγος για λήψη μέτρων, καθώς αποτελούσε πάντα έναν φορέα υπό τη δική της εγγυητική λειτουργία.

Αυτές οι θέσεις της τράπεζας διαχρονικά επαναλαμβάνονταν. Ξαφνικά επιχειρήθηκε το 2008 να αποστασιοποιηθεί η τράπεζα από αυτή την ευθύνη της. Αυτό δεν έγινε και με διάφορες μεθόδους το ζήτημα αυτό μετακυλιόταν χρονικά σε επόμενες χρονικές περιόδους. Σήμερα προκύπτει μια ανακοίνωση-δήλωση της τράπεζας ότι πρόκειται να πάψει να καταβάλει αυτές τις επικουρικές συντάξεις.

Η θέση της Κυβέρνησης διατυπώθηκε με απόλυτη σαφήνεια και ευκρίνεια ότι δεν υπάρχει δυνατότητα κατάργησης της παροχής. Προβλέπεται από τον ίδιο τον κανονισμό λειτουργίας του ΛΕΠΕΤΕ που έχει κανονιστική ισχύ η διαδικασία συμφωνίας επί των όρων λειτουργίας. Είναι το άρθρο 4 που ορίζει πώς πρέπει να γίνει.

Και η Κυβέρνηση έχει δηλώσει δι’ εμού κατ’ επανάληψη ότι αυτή η υποχρέωση δεν είναι μόνο συμβατική, είναι ουσιαστική και έχει και μια κανονιστική ισχύ και πρέπει να τηρηθεί από την πλευρά της τράπεζας, να γίνουν δηλαδή διαπραγματεύσεις, όπως όρισε και με την 334 έκθεση η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας, προκειμένου να επιλυθεί το θέμα με όρους βιωσιμότητας της ίδιας της παροχής και με όρους δίκαιους.

Αυτό, απ’ ό,τι ξέρω, μέχρι τώρα δεν έχει συμβεί. Πληροφορήθηκα, όμως, πρόσφατα και με αφορμή την παρουσία μου χθες στη συγκέντρωση των συνταξιούχων της Εθνικής -πραγματικά μεγάλο πλήθος σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας- ότι γίνεται μια προσπάθεια αυτές τις μέρες να γίνει έναρξη των διαπραγματεύσεων μεταξύ του συλλόγου των εργαζομένων και της τράπεζας.

Ελπίζω αυτό να αποφέρει σύντομα αποτελέσματα. Και πρέπει να αποφέρει οπωσδήποτε θετικά αποτελέσματα, γιατί αυτό είναι και προς το καλό της τράπεζας. Πιστεύω ότι δεν έχει άλλη επιλογή η διοίκηση από το να συζητήσει επιτέλους με τη συλλογική εκπροσώπηση των εργαζόμενων, όπως έχει τη σχετική υποχρέωση και ορίζει η έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, την οποία εμείς φυσικά υιοθετούμε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Ευχαριστώ πολύ.

Κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο και πάλι.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΩΤΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, καταλαβαίνουμε τη θέση σας. Λέτε ότι η Εθνική Τράπεζα έχει υποχρέωση να τηρήσει όσα ορίζονται μέσα από τον λογαριασμό. Όμως, η Εθνική Τράπεζα δεν το κάνει μέχρι τώρα. Και όχι δεν το κάνει, είναι γνωστό σε εσάς, επειδή είχατε την ευθύνη εδώ και χρόνια σαν μάχιμος δικηγόρος στον συγκεκριμένο χώρο, ότι από το 2005 όταν με τον νόμο Αλογοσκούφη άρχισαν οι αλλαγές σε περίοδο μεγάλης ανάπτυξης άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για το ΛΕΠΕΤΕ, όπως και για όλα τέτοια ταμεία.

Το 2008, όπως και εσείς επαναλάβατε σήμερα εδώ, πάλι σε περίοδο που δεν υπήρχε κρίση ακόμα, η Εθνική Τράπεζα επιχείρησε να ανατρέψει αυτή την κατάσταση με τον λογαριασμό, τον γνωστό ΛΕΠΕΤΕ και να αποποιηθεί των ευθυνών για να καλύψει τα ελλείματα του ταμείου.

Τότε είναι γνωστό ότι ούτε επιτροπεία υπήρχε ούτε μνημόνια είχαμε ως χώρα. Άρα, λοιπόν, το θέμα δεν αφορά μία επιλογή της Εθνικής Τράπεζας που είναι σε περίοδο κρίσης. Υπήρχε ένας σχεδιασμός, όπως φαίνεται, να απαλλαγεί των ευθυνών της εδώ και πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Και γεννάται ένα ερώτημα, κύριε Υπουργέ. Εσείς, ως Κυβέρνηση, σήμερα, προωθείτε συνολικά το θέμα των επαγγελματικών ταμείων. Εδώ ο ΛΕΠΕΤΕ, όπως το ΤΑΠΙΛΤΑΤ της Εμπορικής, έχουν μια τέτοια σχέση. Είναι αποτέλεσμα διμερούς συμφωνίας, είναι αποτέλεσμα συμφωνίας εργαζομένων και εργοδοσίας κι έχουν μία τέτοια σχέση, όσον αφορά το θέμα της επικούρησης. Βλέπετε, λοιπόν, ποια είναι η κατάληξη όλων αυτών -αν θέλετε- των ταμείων που έχουν αυτή τη σχέση. Διότι αυτή η απόφαση της απαλλαγής του κράτους και της εργοδοσίας από την ευθύνη της συμμετοχής στην ασφάλιση έρχεται τώρα εδώ να γίνει πράξη στην Εμπορική, στην Εθνική αλλά και αλλού που κι εσείς πρωτοστατείτε να κάνετε ορισμένα ταμεία επαγγελματικά και να έχουν αυτή την κατάληξη.

Ουσιαστικά τι θέλουν να κάνουν; Να έχουν προκαθορισμένες εισφορές κι όχι παροχές. Διότι αυτό γίνεται. Δεν θέλει η τράπεζα να διασφαλίσει τις παροχές που είχαν οι συνταξιούχοι, που είναι αποτέλεσμα συμφωνίας της τράπεζας με τους συνταξιούχους και να καλύψουν την επικουρική σύνταξή τους, την οποία έχουν εδώ και αρκετά χρόνια.

Εμείς πιστεύουμε, κύριε Υπουργέ, πέρα από την έκκληση που κάνετε στην Εθνική Τράπεζα να τηρήσει τη συμφωνία, πρέπει να πάρετε τις ευθύνες ως Κυβέρνηση -που έχετε ευθύνες- και για τη λογική που έχετε στο ασφαλιστικό σύστημα, την ανατροπή που επιχειρείται εδώ και για το ότι προωθείτε τα επαγγελματικά ταμεία, όπου οι εργαζόμενοι, αν αποδεχτούν μία τέτοια προοπτική, θα έχουν αυτή την κατάληξη που εσείς σήμερα νίπτετε τας χείρας σας και τι λέτε; Καλούμε την Εθνική να καταβάλει τα ελλείμματα στο ασφαλιστικό ταμείο.

Η έκκληση δεν φτάνει, κύριε Υπουργέ. Πρέπει να πάρετε άλλα μέτρα. Να διασφαλιστούν οι συντάξεις των συνταξιούχων της Εθνικής αλλά και οι εισφορές των ασφαλισμένων που πληρώνουν σήμερα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ (Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Κατσώτη και κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να δεχθώ μία διακοπή για να απαντήσει ο κ. Κατσώτης στην ερώτησή μου. Ποια είναι η πρόταση του ΚΚΕ; Να εντάξουμε τους ασφαλισμένους στο ΤΕΑΠΕΤΕ; Αν μου το προτείνει τώρα, να το ακούσω, γιατί αυτό είναι θέμα ευθύνης και δικαιοδοσίας της Κυβέρνησης να πράξει αμέσως μια υποχρέωση τέτοια.

Όμως, εμείς δεν έχουμε την πολιτική αντίληψη ότι πρέπει να εντάξουμε τους ασφαλισμένους στο ΤΕΑΠΕΤΕ, αλλά έχουμε την πολιτική αντίληψη ότι η τράπεζα πρέπει να υποχρεωθεί, όπως οφείλει, να συμπεριφερθεί με τον τρόπο που ο κανονισμός λειτουργίας του ΛΕΠΕΤΕ ορίζει. Δηλαδή, όπως λέει το άρθρο 4, η διαχειριστική επιτροπή να αποφασίσει. Αυτό έκανε πάντα, και τις καλές και τις κακές μέρες. Δεν θα αλλάξει τώρα αυτό. Δεν υπάρχει περίπτωση η Κυβέρνηση να δώσει χώρο για αλλαγή στάσης της τράπεζας στην ευθύνη που έχει να τηρήσει τον κανονισμό. Περιμένω την απάντηση από το ΚΚΕ, γιατί πραγματικά θα βοηθήσει αυτό.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΩΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Κοιτάξτε, δεν προβλέπεται από τον Κανονισμό, αλλά μπορούμε να το ανεχθούμε, αφού το θέλει και ο Υπουργός.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΩΤΗΣ: Σας ευχαριστώ πολύ.

Πρέπει να πούμε στον κύριο Υπουργό ότι τα εργαλεία για να συμμορφωθεί η τράπεζα τα έχει η Κυβέρνηση και δεν τα έχει το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ εδώ καλεί την Κυβέρνηση να πάρει όλα εκείνα τα μέτρα, να αξιοποιήσει όλα εκείνα τα εργαλεία που έχει στα χέρια της ως Κυβέρνηση, να υποχρεώσει την τράπεζα να καταβάλει τα ελλείμματα στον ΛΕΠΕΤΕ και να συνεχίσει απρόσκοπτα η καταβολή των συντάξεων στους συνταξιούχους.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Ευχαριστώ.

Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ (Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Κατάλαβα από την απάντηση του κ. Κατσώτη ότι, όταν πρόκειται να κατηγορηθεί η Κυβέρνηση, όλες οι άλλες πάγιες θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος για τον καπιταλισμό, τις ταξικές αντιθέσεις, όλες αυτές οι αντιλήψεις για τα ταξικά συμφέροντα, υποχωρούν, αν είναι η Κυβέρνηση να φταίει. Το ίδιο και για τις πλημμύρες.

Αυτή ήταν η θέση του ΚΚΕ, έτσι αντιμετωπίζει και το θέμα αυτό. Διότι, κατά τα άλλα, η Κυβέρνηση αυτό ακριβώς κάνει: να τηρεί τον νόμο, όχι να εκλιπαρεί ή να κάνει έκκληση προς την τράπεζα, αλλά να τονίζει προς την τράπεζα, ως έχει η Κυβέρνηση την υποχρέωση να κάνει, να τηρήσει τις υποχρεώσεις της που προκύπτουν από τον συγκεκριμένο κανονισμό, ο οποίος έχει κανονιστική ισχύ.

Αυτή η θέση που δηλώνω εδώ δεν είναι μία κουβέντα που απλώς λέγεται. Έχει μεγάλη σημασία και υποδηλώνει την ευθύνη που έχει η τράπεζα, ως ένα από τα μεγαλύτερα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, να συμπεριφερθεί υπεύθυνα και να κάνει αυτό που έκανε πάντα. Δηλαδή, να αποφασίσει η διαχειριστική επιτροπή με τα τέσσερα πέμπτα και το διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας να αποφασίσει την καλύτερη λύση, προκειμένου να διασφαλίσει τη λειτουργία ενός φορέα που λειτουργεί από το 1949, εδώ και σχεδόν εβδομήντα χρόνια. Δεν είναι δύσκολο αυτό να το καταλάβει κανείς. Δεν θα επιτρέψει τούτη η Κυβέρνηση κάτι διαφορετικό. Τελεία και παύλα.

Η ευθύνη πρέπει να αποδίδεται σωστά. Δεν μπορεί να συσκοτίζεται η ευθύνη του οποιουδήποτε ρίχνοντας τα πυρά στην Κυβέρνηση για μία κατάσταση η οποία έχει οριστεί πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Εμείς υποστηρίζουμε απόλυτα τη θέση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, που με την έκθεσή της λέει πώς πρέπει να επιλυθεί το θέμα. Από το 2005 έχουν περάσει δεκατρία χρόνια σχεδόν και πρέπει επιτέλους να λειτουργήσει -αυτή είναι η θέση της Κυβέρνησης- η Εθνική Τράπεζα όπως ορίζει.

Να κάνει διαπραγμάτευση. Εκεί που θα καταλήξει η διαπραγμάτευση η Κυβέρνηση θα δώσει την επικύρωσή της με έναν τρόπο υπεύθυνο και θα στηρίξει την υποστήριξη της σωστής λύσης του προβλήματος.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΩΤΗΣ: Πάντως ο καπιταλισμός δημιουργεί προβλήματα και όχι ο σοσιαλισμός. Αυτόν υπηρετείτε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Ευχαριστώ.